Taproot-Schnorr

Bitcoin ondergaat voortdurend verbeteringen en upgrades om de efficiëntie, privacy en schaalbaarheid te vergroten.

Taproot en Schnorr zijn verbeteringen op het Bitcoinnetwerk. Schnorr zorgt voor betere handtekeningen, en taproot zorgt dat contracten kleiner worden, en meer privacy behouden voor gebruikers.

Taproot

Taproot is een soft fork-protocolupgrade die in november 2021 werd geactiveerd. Het is ontworpen om de complexiteit van Bitcoin-transacties te verminderen en de privacy te vergroten. Het idee achter Taproot is om de onderscheidende kenmerken van verschillende soorten transacties op de blockchain te verbergen, waardoor het moeilijker wordt om specifieke transacties te identificeren.

Schnorr-handtekeningen

Schnorr-handtekeningen zijn een soort digitale handtekening die in 2018 voor het eerst werd geïntroduceerd door de Duitse wiskundige Claus Schnorr. Bitcoin heeft traditioneel gebruikgemaakt van het ECDSA (Elliptic Curve Digital Signature Algorithm), maar de implementatie van Schnorr-handtekeningen biedt verschillende voordelen:

• Meer efficiëntie: Schnorr-handtekeningen zijn compacter dan ECDSA-handtekeningen, wat leidt tot kleinere transacties en lagere transactiekosten.
• Batching: Schnorr-handtekeningen kunnen worden gecombineerd, of "gebatcht", wat betekent dat meerdere handtekeningen in één enkele handtekening kunnen worden samengevoegd. Dit draagt bij aan schaalbaarheid en verbetert de algehele efficiëntie van het netwerk.
• Privacy: Schnorr-handtekeningen maken het mogelijk om meerdere ondertekenaars van een transactie te verbergen, waardoor de privacy van gebruikers wordt vergroot.

→Zie ook: Aflevering 37 van Beginnen met Bitcoin

Wat je er in de praktijk van merkt

Taproot is geactiveerd bij blok 709.632, in november 2021. De activering verliep via een softwareversie die de wijziging alleen doorvoerde als een ruime meerderheid van de miners meetekende, en verliep zonder de conflicten die het blokgroottedebat eerder kenmerkten.

Voor een gewone gebruiker zijn de gevolgen vooral indirect:

• Adressen. Taproot-adressen beginnen met bc1p (waar segwit-adressen met bc1q beginnen). Steeds meer wallets gebruiken die standaard.
• Lagere kosten bij complexe transacties. Een multisig-transactie of een transactie met voorwaarden ziet er op de blockchain uit als een gewone betaling, en is daardoor kleiner en dus goedkoper.
• Meer privacy. Omdat een ingewikkelde constructie er hetzelfde uitziet als een simpele betaling, is aan de blockchain niet meer te zien of iemand een gewone wallet, een multisig-opzet of een Lightning-kanaal gebruikt, zolang alle partijen meewerken.

Waarom Schnorr belangrijk is

Het praktische voordeel van Schnorr-handtekeningen is dat ze optelbaar zijn. Meerdere handtekeningen kunnen worden gecombineerd tot één handtekening die net zo groot is als een enkele. Waar een 3-van-5 multisig onder het oude systeem vijf publieke sleutels en drie handtekeningen op de blockchain zette, kan dat nu één sleutel en één handtekening zijn.

Dat maakt gezamenlijk beheer van bitcoin goedkoper en onopvallender, en het is ook de bouwsteen onder nieuwere Lightning-kanaaltypes.

Wat er sindsdien mee gebeurd is

Taproot heeft ook onvoorziene gevolgen gehad. De ruimte die het bood om data in een transactie op te nemen werd vanaf 2023 gebruikt voor inscriptions en Ordinals: het vastleggen van afbeeldingen en tekst op de blockchain. Dat leidde tot drukke periodes met hoge transactiekosten en tot een aanhoudende discussie over de vraag of dit legitiem gebruik van blokruimte is. Die discussie laaide in 2025 opnieuw op rond de instellingen voor OP_RETURN in Bitcoin Core versie 30.

Aan de andere kant maakt Taproot ook nieuwe verbeteringen mogelijk waaraan nog wordt gewerkt, zoals Taproot-kanalen voor Lightning en voorstellen voor quantumbestendige handtekeningen (zie Quantum computers en bitcoin).