Soft fork
Een soft fork is een wijziging van de regels van het bitcoinprotocol die de regels strenger maakt. Wat onder de nieuwe regels geldig is, was dat onder de oude regels ook. Daardoor blijven nodes die niet zijn bijgewerkt gewoon meedoen: zij zien de nieuwe blokken als geldig, ook al begrijpen ze de nieuwe regel niet.
Dat is het verschil met een hard fork, waarbij de regels juist ruimer worden. Bij een hard fork moet iedereen mee, anders splitst het netwerk in tweeën.
Waarom dit onderscheid ertoe doet
[bewerken | brontekst bewerken]Bitcoin heeft geen directie die kan besluiten dat iedereen morgen nieuwe software draait. Elke gebruiker kiest zelf welke versie hij draait. Een soft fork is daarom de enige manier om het protocol te veranderen zonder het netwerk het risico op een splitsing te laten lopen: wie niet meedoet, valt er niet buiten.
In de praktijk wordt een soft fork pas geactiveerd als een ruime meerderheid van de miners laat zien de nieuwe regel te ondersteunen. Dat signaleren gebeurt in de blokken zelf.
Voorbeelden
[bewerken | brontekst bewerken]- SegWit (2017) verplaatste de handtekeningen naar een apart deel van de transactie. Oude nodes zien die blokken nog steeds als geldig.
- Taproot (november 2021) voegde een nieuw adrestype en optelbare handtekeningen toe.
- Voorstellen voor quantumbestendige adressen (zie Quantum computers en bitcoin) zijn eveneens als soft fork bedoeld.
