Bewerken van Not your keys, not your coins

De enige manier om zelf [[bitcoin]] te bezitten, is als je de [[Geheime sleutel|keys]] zelf bezit en beheert. Het is de enige manier om zeker te zijn dat een derde partij er niet met je geld vandoor gaat (bijvoorbeeld door een [[Misstanden en datalekken|hack]]). 

=== Hoe gaat het mis? ===
Veel mensen die bitcoin [[Bitcoin kopen|kopen]], laten het bij hun handelsplatform staan. En daar gaat het [[Misstanden en datalekken|vaak mis]]. Mensen verliezen zo de bitcoin die ze dachten te hebben.

=== Hoe doe ik het goed zelf? ===
Door zelf je keys [[Bitcoin opslaan|op te slaan]]. De meest toegankelijke manier is door het gebruiken van een [[Bitcoin opslaan#Hardwarewallet|hardware wallet]].

Met een hardware wallet worden je keys (die toegang geven tot je bitcoin) veilig op een apparaatje opgeslagen dat daarvoor bedoeld is. Er is geen derde partij meer die jouw bitcoin bestuurt!

''Lees ook het artikel: [[Bitcoin opslaan]]''

=== Waar de uitdrukking vandaan komt ===
De zin wordt toegeschreven aan Andreas Antonopoulos, die hem gebruikte om in vijf woorden uit te leggen wat het verschil is tussen bitcoin bezitten en een vordering hebben op een bedrijf. Laat je bitcoin bij een platform staan, dan heb je geen bitcoin: je hebt een belofte dat het bedrijf je bitcoin zal uitkeren als je erom vraagt. Zolang alles goed gaat merk je het verschil niet. Zodra het misgaat, merk je het meteen.

=== Waarom het steeds opnieuw misgaat ===
De geschiedenis herhaalt zich met opvallende regelmaat. [[Misstanden en datalekken|Mt. Gox]] (2014) verloor honderdduizenden bitcoin, QuadrigaCX (2019) verloor de sleutels toen de oprichter overleed, FTX (2022) bleek klantentegoeden te hebben doorgeleend, en dichter bij huis werd [[Knaken]] in juli 2026 failliet verklaard, waarbij volgens het Openbaar Ministerie ongeveer 7 miljoen euro aan klantentegoeden ontbrak en zo'n 30.000 gebruikers niet meer bij hun geld konden.

De oorzaken verschillen: een hack, fraude, wanbeheer, of simpelweg het niet rondkrijgen van een vergunning. Het patroon is telkens hetzelfde: het bitcoinnetwerk zelf werkte gewoon door, maar de partij die de sleutels beheerde faalde.

=== Wat een vergunning wel en niet betekent ===
Sinds 30 december 2024 hebben aanbieders van cryptodiensten in de EU een vergunning nodig onder de MiCA-verordening, in Nederland afgegeven door de Autoriteit Financiële Markten. Dat stelt eisen aan bedrijfsvoering, kapitaal en toezicht, en dat is winst. Maar het is uitdrukkelijk '''geen''' depositogarantie: er bestaat geen regeling die je bitcoin vergoedt als een vergunninghouder omvalt. Ook een vergunninghouder kan failliet gaan.

=== Wanneer is bewaring bij een ander wél redelijk ===
Het principe is geen dogma. Voor een bedrag dat je actief verhandelt, of voor een bedrag dat je zonder problemen kunt missen, kan het gemak van een platform opwegen tegen het risico. Ook wie de verantwoordelijkheid van een eigen back-up echt niet aandurft, is bij een gereguleerde partij mogelijk beter af dan met een seed die na een verhuizing zoek is.

De vuistregel die veel bitcoingebruikers hanteren: wat je niet zou willen verliezen, houd je in eigen beheer. Zie [[Bitcoin opslaan]] voor hoe je dat praktisch aanpakt, en [[Let op voor oplichting]] voor de valkuilen daarbij.